DEDEMİN BAKKALI KİTABININ ÖZETİ

Bir gün bir kız çocuğu yaşarmış bu kız çocuğunun iki dedesi varmış biri kahveci biri ise bakkalcıymış. Bu kız en çok bakkalcıyı severmiş çünkü kahveci olan dedesi çok lak lak edermiş. Kız dedesinin her işine koşar ve ona yardım edermiş.

Ama bir sorun varmış bu çocuk çok abur cubur yermiş. Dedesi bunu fark eder ama ses çıkarmazmış. Çünkü torunu yardım edermiş dedesi de buna çok sevinirmiş ama zaten kendisi işini yapmazmış. O yüzden torunu işine geliyormuş buna çok kızan torunu demiş ki “dede senden çok ben çalışıyorum o zaman işini yapma da dükkanını bana ver!” demiş torunu. Dedesi hiç umursamamış. Torunu ise yeni yeni icatlar çıkartmaya başlamış vişneli maden suyu gibi elektrikler kesilince artık dondurmalar eridiği için böyle buz gibi vişneyle sodayı karıştırıp güzel güzel içsinler biz de köşeyi dönelim demiş. Ama dedesi kahvede çok ses çıktığı için duymamış.

Ve bunu bakkalın içinde söyleyince çok kızmış ve bir daha böyle bir şey yapmamasını söylemiş kızda dinlemiş ve yapmamış günler geçmiş kız büyümüş ve deneyleri hep popüler olmuş dedesi olsaymış daha iyi olurmuş çünkü gurur duyulmaya ihtiyacı varmış. “Neyse” demiş ve keşke dedemde olsaydı diye üzülmüş ve büyüdüğü için market patronu ve kasiyer olmuş bundan da mutluluk duyuyormuş. Özette  burada  biter…